Solicitud de aclaraciones sobre contratación de helicópteros y certificaciones de actos presuntos

Consellería do Mar e funcionarios públicos en relación á contratación dos helicópteros de gardacostas e dos seus responsables. Escrito de remitido o 14 de outubro de 2017 á Consellería do Mar que recolle unha solicitude de aclaracións ou desmentidos en relación aos servizos de contratados con IANER, os seus helicópteros e gardacostas. Segundo. Con data 30 de novembro de 2017, á vista da documentación recibida, antes de iniciar o expediente diríxese ao interesado unha proposta de emenda da solicitude e indícaselle: “Tras a primeira valoración da súa solicitude xurde a dúbida previa a tramitación, de se estamos ante o exercicio dun dereito de acceso á información pública, e de selo se non estamos ante unha duplicidade toda vez que tales escritos, achegados por vostede coinciden coa documentación remitida pola Consellería do Mar no expediente RSCTG 111/2017 que nesta mesma data estamos iniciando. En relación ao exercicio do dereito de acceso á información da documentación recibida se detecta que a plataforma ofrece á administración que antes da publicación dunha información “documentada en documentos oficiais que non requiren ser contrastados” en aplicación voluntaria da Lei orgánica 2/1984, do 26 de marzo, reguladora do dereito de rectificación procede a darlle tres días para que os use para rectificar ou desmentir a información con anterioridade a propia publicación. Tal como están redactados os escritos dirixidos á administración vostede xa dispón dos documentos oficiais que segundo afirma o escrito non requiren ser contrastados. Por tanto, deberá aclarar que documentos solicitou, pois o exercicio do dereito de rectificación (que en todo caso segue a corresponder á administración, tras a publicación) é un dereito diferente ao dereito de acceso á información pública, con regulacións diversas e vías de aplicación moi diferentes. Por isto procedemos a requirirlle que aclare se solicitou algunha información expresamente e en que termos ou se só exercitou o dereito á rectificación, e en todo caso indíquese se efectivamente a documentación achegada coincide literalmente coa do expediente RSCTG 111/2017 remitida desde a Consellería do Mar para o que disporá dun prazo de dez días. No caso de que non achegue as aclaracións requiridas, teráselle por desistido da petición, previa resolución que deberá ser ditada nos termos previstos na norma correspondente.” Terceiro. Con data 30 de novembro de 2017 o interesado pide que se acepten as solicitudes relativas ás certificacións de actos presuntos e dise “La solicitud ante o Defensor do Pobo y Comisión de Transparencia de Galicia, se centra exclusivamente en ambas certificaciones, siendo el resto de la documental aportada que hacen referencia ambos expedientes a modo ilustrativo y justificativos de las solicitudes.” Cuarto. Con data 14 de decembro de 2017 déuselle traslado da reclamación e restante documentación existente no expediente á Consellería do Mar para que, en cumprimento da normativa de transparencia, achegase informe e copia completa e ordenada do expediente. A recepción da solicitude pola administración foi o 19 de decembro de 2017. Sexto. Con data 22 de decembro de 2017 recibiuse o informe da Consellería do Mar, no que di que reitera o xa dito no expediente RSCTG 111/2017, e en concreto o informe indicou que o 14 de outubro tivo entrada no rexistro electrónico da Xunta de Galicia unha solicitude de acceso á información pública, recibida na Secretaría Xeral Técnica o 20 de outubro. Tratábase dunha solicitude PR100A, modelo normalizado de acceso á información pública, “acompañado dun escrito de denuncia dirixido á Fiscalía de Galicia, para expor unha serie de cuestións relativas a presuntas irregularidades sucedidas con motivo da contratación dos servizos de operación e mantemento de dous helicópteros para a prestación do servizo de salvamento marítimo de Galicia, alleas, en consecuencia, ao concepto de información pública legalmente definido no artigo 24 da Lei 1/2016, do 18 de xaneiro, e que fai referencia a contidos e documentos, calquera que sexa o seu formato ou soporte, que obren en poder dalgún dos suxeitos incluídos no ámbito de aplicación desta Lei e que fosen elaborados ou adquiridos no exercicio das súas funcións. No seu escrito o interesado advertía de que daba un prazo de 3 días á Consellería do Mar para realizar aclaracións ou desmentidos ao contido da denuncia, con cita ao respecto de determinados preceptos da Lei Orgánica 2/1984, do 26 de marzo, reguladora do dereito de rectificación, transcorrido o cal remitiría o escrito de denuncia á Fiscalía.” Igualmente a consellería recolle no informe que o 25 de outubro de 2017, “utilizando de novo un modelo normalizado de acceso á información pública, solicita un certificado de acto presunto ante a falta de resposta á súa petición de tales aclaracións ou desmentidos” Finalmente o 3 de novembro de 2017, a Secretaría Xeral Técnica “resolveu inadmitir a trámite a solicitude presentada o 14 de outubro por incorrer no suposto contemplado na letra e) do artigo 18.1 da Lei 19/2013, do 9 de decembro, na que se establece que se inadmitirán a trámite as solicitudes que sexan manifestamente repetitivas ou teñan un carácter abusivo non xustificado coa finalidade de transparencia da Lei.” O informe entendía que o expediente xa estaba en poder da Comisión da Transparencia. FUNDAMENTOS XURÍDICOS Primeiro. Competencia e normativa O artigo 24 da Lei 19/2013, do 9 de decembro, de transparencia, acceso á información pública e bo goberno, de carácter básico na súa práctica totalidade, establece que contra toda resolución expresa ou presunta en materia de acceso poderá interpoñerse unha reclamación ante o Consejo de Transparencia y Buen Gobierno, con carácter potestativo e previa a súa impugnación en vía contencioso-administrativa. Esa mesma lei, na súa disposición adicional cuarta, establece que a resolución da reclamación prevista no artigo 24 corresponderá, nos supostos de resolucións ditadas polas Administracións das Comunidades autónomas e o seu sector público, e polas Entidades Locais comprendidas no seu ámbito territorial, ao órgano independente que determinen as Comunidades Autónomas. A lexislación aplicable a este procedemento vén configurada pola citada Lei 19/2013, do 9 de decembro, e pola Lei 1/2016, do 18 de xaneiro xunto coa lexislación básica en materia de procedemento administrativo. O artigo 28 da Lei 1/2016, do 18 de xaneiro, establece que contra toda resolución expresa ou presunta en materia de acceso á información pública poderá interpoñerse unha reclamación perante o Valedor do Pobo; e o artigo 33 da mesma lei indica que corresponde á Comisión da Transparencia (órgano colexiado) a resolución das reclamacións fronte ás resolucións de acceso á información pública que establece o seu artigo 28. Segundo. Procedemento aplicable O artigo 28.3 da Lei 1/2016, do 18 de xaneiro preceptúa que o procedemento se axustará ao previsto nos números 2, 3, e 4 do artigo 24 da Lei 19/2013, do 9 de decembro. Esta Lei 19/2013, do 9 de decembro, sinala que estamos ante unha reclamación con carácter potestativo e previa á impugnación en vía contencioso-administrativa e que se axustará na súa tramitación ao disposto na lexislación de procedemento administrativo común en materia de recursos. Terceiro. Dereito de acceso á información pública A Lei 1/2016, do 18 de xaneiro, recoñece no seu artigo 24 o dereito de todas as persoas a acceder á información pública, entendida como “os contidos ou documentos, calquera que sexa o seu formato ou soporte, que consten en poder dalgún dos suxeitos incluídos no ámbito de aplicación desta lei e que fosen elaborados ou adquiridos en exercicio das súas funcións”. O artigo 12 da Lei 19/2013, do 9 de decembro, configura o dereito de acceso á información pública de forma ampla, sendo titulares do mesmo todas as persoas. A Lei 1/2016, do 18 de xaneiro, sinala que o solicitante non está obrigada a motivar a súa solicitude de acceso á información (artigo 26.4). Cuarto. Análise do expediente A Comisión da Transparencia recibiu mesturados varios documentos presentados pola plataforma . Neste caso, os escritos do reclamante, debido ao xeito de redactar, eran todos eles difíciles de comprender polo que foi necesaria facer unha investigación previa que deu como resultado coñecer que as solicitudes e a resolución remitidas pola Consellería do Mar se referían a: - Un escrito de denuncia dirixido á Fiscalía de Galicia, para expor unha serie de cuestións relativas a presuntas irregularidades sucedidas con motivo da contratación dos servizos de operación e mantemento de dous helicópteros para a prestación do servizo de salvamento marítimo de Galicia, e que se daba un prazo de 3 días á Consellería do Mar para realizar aclaracións ou desmentidos ao contido da denuncia, con cita ao respecto de determinados preceptos da Lei Orgánica 2/1984, do 26 de marzo, reguladora do dereito de rectificación, transcorrido o cal se remitiría o escrito de denuncia á Fiscalía. - Un certificado de acto presunto ante a falta de resposta a súa petición de tales aclaracións ou desmentidos. Non existe por tanto a petición de documentos ou contidos, calquera que sexa o seu formato ou soporte, que consten en poder da Consellería do Mar e que fosen elaborados ou adquiridos en exercicio das súas funcións, en primeiro lugar porque a denuncia é unha documentación elaborada pola propia plataforma, e en segundo lugar porque a petición de certificación de actos presuntos, sempre vai ligada a un expediente administrativo concreto, e non está anteriormente en poder da administración se non que debe ser xerado dende que é solicitado. O uso dun modelo normalizado de acceso á información pública non implica por si só que a solicitude que se presenta sexa o exercicio dun dereito de acceso á información pública. A petición que se fai por parte da plataforma non é información pública, e se ben está claro que, o solicitado ante a consellería, ten carácter abusivo non xustificado coa finalidade de transparencia da Lei, o relevante neste caso é que non se fai unha solicitude de información pública, e que así se lle debeu indicar no momento da recepción ao interesado, tal como establece o artigo 19.2 da Lei 19/2013, do 9 de decembro que di que “ cando a solicitude non identifique de xeito suficiente a información, pedirase ao solicitante que a concrete nun prazo de dez días, con indicación de que, en caso de non facelo, se lle terá por desistido, así como da suspensión do prazo para ditar resolución”, e neste caso non estaba identificada ningunha información. Quinto.- En conclusión, procede acordala inadmisión da reclamación, ao non existir unha solicitude de información pública, se non unha denuncia na que unha persoa xurídica privada pretende poder dar un dereito de rectificación con prazos diferentes aos previstos legalmente, e que ao non ser atendida da lugar a que se solicite unha certificación de acto presunta, facendo uso en ámbolos dous casos dun modelo normalizado de solicitude de acceso a información pública. A Comisión da Transparencia ACORDA En atención aos anteriores antecedentes, fundamentos xurídicos, procede Único. Inadmitir o recurso presentado o 15 de novembro de 2017 por en nome e representación de de acordo co indicado nos fundamentos xurídicos cuarto e quinto desta resolución. Contra esta resolución, que pon fin á vía administrativa, unicamente cabe, en caso de desconformidade, interpoñer recurso contencioso-administrativo, no prazo de dous meses, contados desde o día seguinte á notificación desta resolución, de conformidade co previsto no artigo 8.3 a Lei 29/1998, do 13 de xullo, reguladora da xurisdición contencioso- administrativa. Santiago de Compostela, 28 de febreiro de 2018 A presidenta da Comisión da Transparencia Milagros Otero Parga